Pogranicze

Kana od początku istnienia stara się realizować zasadę swego założyciela – Zygmunta Duczyńskiego – by „robić więcej niż własny teatr”. Tworzymy centrum kulturotwórcze, w którym spotykają się ścieżki artystyczne, edukacyjne i społeczne różnych środowisk. Tak rozumiana misja pozwala z powodzeniem oddziaływać zarówno w teatrze jak i w miejscach odległych od centrów kultury, stymulując, łącząc i animując różne społeczności, dając impulsy do aktywności artystycznej, społecznej i obywatelskiej.

Przestrzeń graniczna to istotny element rytuału przejścia, strefa zawieszenia, w której następuje czasowe odwrócenie statusów, ról, systemów. Perspektywa „tego, co za granicą” niepokoi, lecz jednocześnie kusi i uruchamia wyobraźnię. Granica i jej pojęcie nieustannie transformuje, przenikając interior − zakrzywia ustaloną strukturę i obraz. Obszar pogranicza jest przez to niejednorodny, inny od centrum, lecz najbardziej ciekawe bywa przecież to, co na krańcu, a raczej: styku (który jest kolejną obietnicą).

Intrygująca historia granicznej wsi Stolec (niegdyś Stolzenburg − siedziba znanego na Pomorzu rodu von Ramin, a po wojnie zamknięta zona − najdalej wysunięta na zachód placówka WOP) wraz ze wszystkimi współczesnymi kontekstami przygranicznymi jest dla nas źródłem inspiracji już od kilku lat. Od jakiegoś czasu uczymy się tej okolicy od polskich i niemieckich mieszkańców, wsłuchując w rytmy, dźwięki, opowieści. Rozłożony w czasie kontakt i pewna ciągłość relacji pozwalają nam stopniowo przesuwać akcenty działań - realizować działania nie tyle dla co wspólnie z mieszkańcami.

Niektóre z działań realizowanych w tej części pogranicza udokumentowaliśmy w formie odrębnych stron internetowych:

Miejsca i granice 2014-2017

Cześć działań udokumentowaliśmy w formie stworzonej wspólnie z mieszkańcami mapy emocjonalnej okolic wsi Stolec.


Uber orte und grenzen 2017-2018

Dopełniającą i nierozerwalną częścią cyklu Miejsca i granice jest strona inspirowana działaniami po drugiej stronie granicy w okolicach wsi Pampow, które w latach 2017-2018 realizowali nasi przyjaciele: Judith Ferreras i Malik Meyer w ramach międzynarodowego stażu w Teatrze Kana


Market Groseria 2024-2025

Zupełnie nowy rozdział do tego procesu dopisał w ostatnich latach cykl zatytułowany Market Groseria realizowany przez pokolenie związanych z nami młodych twórców kierowane przez Zaytun Ensemble Malika Meyera. W roku 2024 cykl realizowany był w opuszczonym sklepie spożywczym w Stolcu udostępnionym młodym artystom na dwa letnie miesiące przez Spółdzielnię Samopomoc Chłopska, którzy zainicjowali poruszający całą społeczność proces wymiany kulturalnej. W roku 2025 – mimo braku sklepu (który w międzyczasie znalazł najemcę) proces był z powodzeniem kontynuowany w prywatnych ogrodach, podwórkach, zakamarkach i przestrzeniach wsi.




Cykl kuratorują: Między Innymi (Weronika Fibich/Rafał Foremski)